<> Sin City Theme Song <>
> Witamy na pierwszym, przeciągniętym, ale jednak Sin City po pierwszej w historii gali PPV! Publiczność zgromadzona na arenie znacznie przewyższa obecność tej na poprzednich epizodach, co skutkuje ogromnym hałasem. Wszyscy zaczynają skandować "Start show!" a nam nie pozostaje nic innego, jak przystać na tę propozycję! Zaczynamy!
<> Elvis Jr. Theme Song <>
> Pierwszy mistrz Herosów Elvis, szybko pojawia się na rampie. Fani reagują ogromnym pop'em na Heroes Champion'a, a ten podpisuje im w drodze autografy.
> W ringu The Justice podnosi tytuł ku górze, a fani skandują: "You are awesome!"
Elvis jeszcze chwile wsłuchuje się w skandy, a później zakłada pas na ramię i prosi sędziego o mikrofon.
Elvis: Wystarczy, wystarczy, bo jeszcze się zarumienię. Dwa tygodnie temu, stało się coś na co czekałem ja, wy i wszyscy inni. Gala Best of The Best, na której wszyscy byliśmy świadkami, świadkami tego, że mistrz jest jeden i najprawdziwszy, najlepszy i najprzystojniejszy. *pop i spore piski pań* I'm Your Champion number one LoH Universe! Dokonałem to i jestem tym, który okazał się najlepszy. Nie Termo, nie Porter, nie żaden Alastair i nie żaden Hunter, tylko JA. Mógłbym dzisiaj znów stanąć tu i pokonać każdego z osobna, pokazać im, że jestem najlepszy, że jestem niezwyciężony. Niech wiedzą, że jestem numerem jeden!
<> Alexander Hunter Theme Song <>
> Hunter już staje na stage'u trzymając przy ustach mikrofon. Jednak odciąga go od ust, zaczyna się śmiać i idzie do kwadratowego pierścienia.
Alexander: Doprawdy, bardzo urocza przemowa Panie najlepszy, brawa. Zjawiasz się jako ostatni uczestnik tego Gauntlet Match'u, pokonujesz tylko mnie i masz się za najlepszego na świecie? Za kogoś kogo można nazywać numerem jeden? To nie kosmos Panie idealny! *pop* Żyjemy w świecie, gdzie żyją realiści, a nie ludzie, którzy urwali się z choinki, tak jak Ty. Płynęły dni, godziny, minuty i sekundy, a ja czekałem, aż staniesz tutaj i zaczniesz wygadywać te bzdury i co? Wcale się nie myliłem. Ktoś zadufany w sobie i tak narcystyczny został mistrzem, ale wiesz co? Muszę zmartwić Cię niestety, bo jesteś tylko nędzną podróbą mistrza, ktoś taki jak Ty, nawet nie zasługuje na miano mistrza, a co dopiero na tytuł. Żądam rewanżu. Może by nawet tutaj i teraz, nie mamy na co czekać, jestem gotowy, aby zdobyć to co należy do mnie i będzie należeć już za chwilę, jeśli tylko się zgodzisz... To jak?
Elvis: Słuchaj. Jak już mówiłem. Mogę zmierzyć się z Wami wszystkimi, nawet teraz z każdym po kolei i i tak Was zniszczę, tak samo jak zrobiłem to z Tobą dwa tygodnie temu. Według żądania, zawalczmy tu i...
<> Montevius Porter Theme Song <>
> Hola amigos! Na arenie pojawia się pewny siebie, szyderczo uśmiechnięty Porter! Jako uczestnik Guntlet Matchu, z pewnością będzie chciał zabrać głos w sprawie tytułu mistrzowskiego. Otóż to! Sięga po mikrofon i zaczyna mówić.
Montevius: O zaczekaj! Nie zagalopowałeś się przypadkiem? W sumie to chyba obaj się zagalopowaliście. Hunter, dobrze wiemy, że gdybym w niedziele nie opuścił areny, Ty nawet nie miałbyś zaszczytu stoczyć tej ostatniej części walki. A Ty Elvisie? Gdybym to ja był na miejscu, Huntera, te dwa tygodnie temu, to teraz ja stałbym tutaj z tytułem Herosów i mówił jaki to jesteś beznadziejny, że przegrałeś..., ale w sumie właśnie to robię. Nie jesteś zwycięzcą pod żadnym pozorem, a wiesz dlaczego? Ponieważ ja przegrywając poprzez wyliczenie, tak naprawdę wygrałem to co chciałem. Dla mnie zdobycie tytułu ma wartość tylko wtedy, gdy odbiorę go takiemu frajerowi, jak Ty.
Elvis: To chodź, zapraszam stań z nami i walcz. Tu i teraz. Do wygrania jest tytuł, jeśli jesteś tak pewny siebie, to chodź tutaj i mi go odbierz.
Alexander: O nie, co to, to nie. Byłem pierwszy, a więc jedyną osobą, która dotknie tego tytułu, będę ja.. Kiedy Elvis będzie nadal gapił się w swoje lustro i przeżywał, jaki to jest najwspanialszy, ja zaatakuję i zdobędę co moje.
Elvis: Oh! Jesteście tacy żałośni. Chcecie walki, to proszę ja jestem gotów.
> The Justice woła do ringu sędziego i podaje mu pas. Porter zaczyna tylko się śmiać.
Montevius: Nieźle, jak na kogoś kto wali do zdjęć Black. Chociaż trzeba przyznać, że jest niczego sobie *pop*.
<> Claudia Banes Theme Song <>
> Oho! Generalna menedżer i współwłaścicielka Legacy of Heroes zjawia się na stage'u. Klaszcze ironicznie w dłonie, w jednej trzymając mikrofon. Odgarnia swoje czarne włosy, bierze głęboki wdech i zabiera głos.
Claudia: Panowie, dosyć już tego. Elvis pozwól, że to publiczność zdecyduje czy rzeczywiście jesteś taki najlepszy. Alexander, uważam, że należy Ci się rewanż, a Ty Monteviusie...? Zostaw naszą zawodniczkę w spokoju, mówiąc takie świńskie rzeczy poniżasz się, jednak Tobie również należy się rewanż, bo jakby nie patrzeć nie zostałeś pokonany, tylko wyliczony. Cóż ja mam Wam na to zaradzić? Już wiem! Na kolejnej odsłonie Sin City, Elvis będzie bronił tytułu w Triple Threat Match'u z Hunterem i Porterem. *pop!* Czas się wykazać panowie.
<> Claudia Banes Theme Song <>
> Generalna menedżer z pełnią optymizmu i wdziękiem udaje się na backstage, zostawiając pewnych siebie i napuszonych rywali w środku ringu. Tym samym reflektory się przyciemniają i zapraszają na reklamę.
REKLAMA.
<> Amanda Keith Theme Song <>
> Na arenie rozbrzmiewa dobrze znana muzyka Amandy Keith, która w ręku trzyma mikrofon! Fani nie reagują na zawodniczkę zbyt przyjaźnie, więc na arenie ludzie buczą. Zawodniczka mimo wszystko z wyprostowaną głową staje na rampie u wykuje charakterystyczne zgięciem dłoni w pięść i zmierza w stronę kwadratowego pierścienia. Gdy już jest w środku zaczyna mówić.
Amanda: Jak dobrze wiecie przegrałam na PPV! *pop* Nie rozumiem Waszej reakcji. Powinniście mi współczuć! Zostałam okradziona *kolejny pop, na przekór Amandzie*. To co wyprawiacie to jakieś żarty, już nie mam zamiaru reagować na Wasze zaczepki. Jestem tu by wykorzystać mój wygrany złoty bilet, dzięki któremu mogę wybrać sobie rywalkę. Pewnie myślicie sobie, że wybiorę sobie walkę o pas, ale nie. *Fani skandują "WHAT?!"* To co zrobię jest na poziomie personalnym. Wyjdź tu SZMATO! *Fani skandują jeszcze głośniej "What"* Dobrze wiesz, że chodzi o Ciebie Samantha! Zabrałaś mi moją chwilę, wychodź tu w tej chwili!
<> Samantha Reeves Theme Song <>
> Na arenie rozbrzmiewa theme song Samanthy, na co fani reagują pozytywnie, ale bez szału.
Zawodniczka sprintem wbiega do ringu, a Amanda szybko ucieka za liny, podczas gdy Reeves zostaje zatrzymana przez sędziego.
<<GONG!>>
Wracamy po reklamie równocześnie z gongiem, a Panie stoją na przeciw siebie gotowe do starcia. Amanda próbuje ruszyć pierwsza, ale Samantha szybko przekierowuje ruch i od razu wywołuje nacisk na ręce rywalki. Keith robi przewrót i udaje jej się dosięgnąć nogą liny, Samantha zmuszona wypuścić rywalkę. Amanda siedli przy linach i nieświadoma zagrożona dostaje Running Soccer Kick w plecy! Keith ucieka z ringu i łapie się za plecy. Samantha rozpędza się i próbuje wbić się nogami w rywalkę, ale ta w ostatniej sekundzie unika, łapie Reeves za nogi i wyrzuca z ringu, po czym okłada ją kilkoma kopnięciami. Amanda łapie rywalkę za włosy i uderza głową rywalki kilka razy o powierzchnie poza ringiem, po czym wrzuca Samanthę do ringu, a sama wspina się na narożnik. Revees jest już na wyprostowanych nogach i inkasuje Missle dropkick od Keith. Little Miss Keith wymierza kilka slapów w rywalkę, po czym wrzuca ją w narożnik i częstuje jeszcze kilkoma kopnięciami. Amanda łapie rywalkę za szyję i szykuje się do wykonania bulldoga, ale gdy już jest w powietrzu Reeves wykorzystuje swoją siłę i łapie ją w powietrzu kontrując bullodga w powerbomba z przypięciem 1...2... KICKOUT Samantha podbiega do Keith, a ta robi świece i łapie nogami Reeves, po czym przy użyciu siły nóg kieruje ją w narożnik. Amanda wstaje zmęczona by wlecieć w rywalkę łokciem, ale ta robi przewrót i w porę udaje jej się uciec przed zagrożeniem. Zawodniczki wpadły równocześnie na ten sam pomysł i mamy duble super kick! Rywalki leżą na macie, a sędzia rozpoczyna odliczanie 1...2....3....4.....5......Obie są już na kolanach 6....7..... Zawodniczki stoją twarzą w twarz, gdy nagle Samantha rusza w celu wykonania speara, ale Kieth kontruje! Przeskakuje nad rywalką, ale zahacza o jej ręce nogami w celu wykonania Sunset Flip Powerbomba! 1...2... KICKOUT! Little Miss Keith wrzuca przeciwniczkę w narożnik i próbuje wykonać monkey flipa, ale Samantha ponownie daje pokaz swojej siły i przerzuca Amandę na plecy i mamy samoan drop! Reeves podnosi Keith i wymierza jej Rapid Gut Blows, a chwile po tym wykonuje swój charakterystyczny ruch Valkyria Scream (Jumping High Kick)! Jest gotowa rzucić się do przypiecia Amandy, ale Keith szybko ucieka z ringu i czołga się w stronę barykady udzielającej publiczność. Samantha szybko jednak do niej dochodzi, ale zostaje podcięta przez rywalkę. Sędzia zaczął odliczanie. 1... Amanda łapie za włosy Smanthe i rzuca nią w barykadę.2 ...3.... Keith łapie chwile tchu i rusza w kierunku ringu, ale jest złapana za nogę, przez Reeves, która z taką siłą pociągnęła rywalkę do siebie, że ta się przewróciła. 5...6 .... Samantha wykonuje Snap Suplex 7.... Anti-Diva jest już na pełnych nogach i chce wdrapać się na krawędź ringu, ale nie może bo tym razem to ja trzyma Keith 8...... Valkyria of Wrestling próbuje się wyszarpać 9.... Amanda dostaje kopniaka prosto w szczękę, Samantha już można powiedzieć jest na krawędzi ringu, ale sędzia mimo wszystko dolicza do 10!
HERE IS YOUR WINNER: DOUBLE COUNT-OUT!
Valkyria of Wrestling nie mogąc znieść tak głupiego remisu chce wrócić rozprawić się z Keith, ale widzi tylko wystające stopy z pod ringu, łapie je i wyciąga spod ringu. Amanda przewidziała taką możliwość i trzymała w ręku jakiś sprej, którego wartość momentalnie opróżniła na twarz rywalki. Prawdopodobnie był to gaz pieprzowy, bo Reeves została oślepiona i trzymała się za oczy. Keith złapała ją w pasie i pchnęła prosto na metalowe schodki, po czym dołożyła swój finisher wykonany na schody - White Noice (Snap DDT). Amanda mimo remisu czuje się jak zwyciężczyni i wraca na backstage, z którego równolegle wybiega opieka medyczna federacji zająć się oślepioną Samanthą!
<> Gino Rossi Theme Song <>
> Gino zmierza ku kwadratowemu pierścieniowi. Fani mieszanie reagują na zawodnika, jednak jest to reakcja bardziej pozytywna. Rossi przed wejściem na ring, prosi o podanie mikrofonu. Po jego otrzymaniu, błyskawicznie znajduje się na środku ringu.
Gino: Nie będę tutaj się witał, bo to jest zbędne. Jestem tutaj, stoję tutaj i będę tutaj już zawsze stał. Jestem zwycięzcą, wygrana z Crusherem to dla mnie pestka, wygrana z Tobą, z Tobą, czy nawet z Tobą *Rossi pokazuje na jakichś ludzi z publiczności* to dla mnie pestka. Kiedy stoję tutaj i wiem, że Crusher leży sobie teraz gdzieś opłakując krzywdę, którą mu wyrządziłem, jest mi o wiele lepiej na sercu. To ścierwo, rzekomy demon, niby wielka ikona, okazał się być nikim, ktoś taki jak on nie zasługuje na szacunek mój, a tym bardziej Wasz. Zamknijcie oczy. Co widzicie? Ciemność i pustkę? To jest nic innego jak kariera, każdego kto będzie moim przeciwnikiem. Sono un vincitore e rimarrò per sempre! Krótko mówiąc, jesteście skończeni, koledzy z szatni. Ho quasi dimenticato! Matt Nawrot, który pojawił się na gali, był zaskoczeniem chyba dla każdego z nas, no ale Oserei aggiungere, Matt Nawrot to też ściera i nie ma z nic, kompletnie nic wspólnego. Una verità così triste ma vera, Nawrot. Niestety.
<> Thomas John Theme Song <>
> Holly Shit! We własnej osobie, Thomas John staje na rampie, a fani reagują pop'em. John zmierza do ringu, po drodzę przybijając piątki fanom. John wchodzi do kwadratowego pierścienia i prosi Rossiego o mikrofon.
Thomas: Witajcie LoH Universe! Witajcie pracownicy LoH! I witaj Gino. Ile czasu minęło od naszego ostatniego spotkania? Sporo, bardzo sporo. Stojąc na zapleczu myślałem o tym żeby jednak dziś się nie pokazywać, ale gdy słyszałem jakie mądrości wyraża tutaj mój przyjaciel, to po prostu musiałem tutaj wyjść i z Tobą stanąć. Nawe..
Gino: Non accelerare in questo modo! Bardzo cieszę się, że jesteś tutaj, a nie w sumie to nie, to dalej to cudowne uczucie, że nie ma tu Crushera. Jednak Thomas musisz coś wiedzieć. Nigdy się nie przyjaźniliśmy. To co było za czasów naszej kariery, to wszystko była zwyczajna gra. Mi dispiace, ale taka jest prawda. Daruj sobie teksty o tym jaki to ja jestem mądry, jak dobrze mówię i inne takie. Wybacz mi Thomas, ale znam Cię, więc od razu powiedz... w co Ty grasz?
Thomas: Uważam, że bardzo dobrze wyraziłeś swoje zdanie na temat Crushera, Nawrota i całej tej bandy nieudaczników, ale Gino gdzie Twoje maniery? Jak to możliwe, że taki świetny zawodnik jak Ty, ma tak naganne zachowanie? To nie jest godne kogoś takiego jak Ty.
Gino: Mylisz się i kompletnie nic o mnie nie wiesz. Jesteś arogancki i bezczelny, że przychodzisz tu i mi się podlizujesz. Nie oszukasz mnie, mój drogi pseudo przyjacielu.
> Rossi wbija się w Johna Spear'em i lądują na macie. Obaj panowie szybko się podnoszą i tym razem to Thomas John wyprowadza cios, a raczej ciosy w stronę Gino Rossiego. Mamy potężne Punch'e w twarz, a następnie szybki Running Neckbreaker Block. Rossi na macie, TJ łapie go i 1917 (Twisting Spike Brainbuster)! Ale jednak nie! Włoch wyślizguje się z ringu i sprawdzając czy nie leci mu krew z nosa, patrzy na Thomasa stojącego w ringu i szybkim krokiem udaje się na zaplecze.
> Kamera pokazuje nam titantron, na którym widać korytarz. Przechadza się po nim Eve i szuka ofiar do wywiadu. Zauważa Alexa Dextro, który gra w jakąś gierkę na telefonie. Strasznie się denerwuje i ciska telefonem w podłogę. Eve macha do kamerzysty i podbiega do Dextro.
Eve: Hej Alex! Ojej.. coś poszło nie tak?
Alex: Daruj sobie, czego chcesz? Jakiś kolejny durny wywiad? Nie mam nastroju, zostaw mnie w spokoju, potrzebuje przestrzeni i nic tego nie zmieni.
Eve: Joł, joł.. ee.. To znaczy.. No, nieważne! Alexie, chciałam spytać Cię o kilka rzeczy, myślę, że fani chcieliby usłyszeć coś, co mogłoby ich zaciekawić, nie sądzisz?
Alex: No, rzeczywiście śmieszne. Powtarzam ostatni raz, daj mi święty spokój, czekam na dzień, w którym Cię zwolnią i przestaniesz truć Bogu winnym pracownikom. Niczego innego do roboty nie masz? Chętnie Ci coś znajdę... O patrz, resztki mojego telefonu, trzeba to posprzątać.
> Eve zszokowana już ma odchodzić, kiedy ni stąd ni zowąd pojawia się dawno nie widziany, utęskniony Jack Dawson.
Jack: Hej, Dextro, widzę, że jesteś nabuzowany, chętnie ugaszę Twój zapał i spuszczę lanie ale nie dzisiaj, nie teraz. Potrzebujesz ożywienia, zdechlaku.
Alex: Uważaj! Nie chcesz mnie zdenerwować. Nie wiesz, jaki mogę być nieprzewidywalny i jak bardzo mogę Cię uszkodzić głupi błaźnie. *grozi palcem przed twarzą Dawsona* Uważaj, z kim chcesz tańczyć.
Jack: *uśmiecha się i odsuwa palec rywala sprzed twarzy* Eh, strasznie owijasz w bawełnę, widzę po Tobie, że aż kipisz ze złości, no dalej, dalej, zarycz, pokaż pazura! Stańmy w jednym ringu i stoczmy batalię!
Alex: Fine, fine, fine! Zgadzam się, zmierzymy się na następnym Sin City, ale błagam, zamknij się już, przestań być najbardziej irytującym stworzeniem na tej planecie i przepadnij. Działasz mi na nerwy jeszcze bardziej.
> Po korytarzu biegnie Alastair Carlisle, który jest widocznie przerażony, łapie się za głowę i co chwilę ogląda za siebie. Staje nieopodal dwóch zawodników i wlepia w nich swoje przerażone, wytrzeszczone oczy. Robi obrót wokół własnej osi, rozgląda na wszystkie strony i podbiega do Jacka Dawsona, obejmuje go i mocno ściska.
Alastair: Ratujcie się, bo i Was to spotka... To... To jest straszne, strasznie dziwne! Słyszycie to?! *Carlisle rozgląda się i czmycha za zdezorientowaną Eve* Od Best of The Best dzieją się dziwne, ale to dziwne rzeczy ze mną! To śmierć, na pewno śmierć! Łazi za mną krok w krok, czyha na mój błąd... Na moje potknięcie.. *łapie się za głowę* A co jeśli ja już umarłem?! Nie... Nie mogłem...
> Alastair rzuca się w bieg po korytarzu pełnym ludzi, rozpychając się między nimi łokciami. Eve, Jack i Alex patrzą po sobie z ogromnym zdziwieniem, wzruszają ramionami i odchodzą w różne części zaplecza.
REKLAMA.
<> Killer Kelly Theme Song <>
> Na arenie rozbrzmiewa theme song naszej mistrzyni - Kelly Smith! Publika wita zawodniczkę No.1 dużym popem. Kelly wychodzi na rampę, po czym wykonuje charakterystyczny, erotyczny ruch i zmierza do ringu, a gdy już znajduję się w środku kwadratowego pierścienia bierze mikrofon i rozpoczyna swój monolog.
Kelly: Mimo, że minęło tyle czasu od wygrania tytułu, ja nadal nie wiem co mam Wam powiedzieć. *Fani skandują "You deserved IT"* Zacznę chyba pospolicie od prostego słowa jakim jest dziękuję. To dzięki Wam, Waszym wiadomościom na portalach społecznościowych, Waszej energii, którą dzielicie się gdy mnie widzicie, byłam w stanie to zrobić... Mam nadzieję, że nie zawiodę Was i Waszego... *W tym momencie na arenie rozbrzmiała muzyka Black*!
> Nadya w charakterystyczny sposób wyszła na rampę, czemu towarzyszył pop, prawię równy temu, który otrzymała mistrzyni.
Nadya: Czy Ty naprawdę uważasz, że zasłużyłaś na ten tytuł? To ja wyeliminowałam, aż trzy zawodniczki! *W tym momencie przerwała jej Kelly*.
Kelly: Czy to ma jakiekolwiek znaczenie skoro to ja, przypięłam Ciebie? Wygrywa ten, który zaśmieje się ostatni.
Nadya: A kto powiedział, że to był ostatni śmiech? Należy mi się walka o tytuł, za to co osiągnęłam na PPV!
Kelly: No to dawaj! Jestem gotowa tu i teraz! *POP!!! Nadya zdenerwowana zmierza w kierunku ringu i już nawet jest na krawędzi kwadratowego pierścienia, gdy nagle rozbrzmiewa piosenka GM!*
<> Claudia Banes Theme Song <>
> Claudia z mikrofonem ponownie dziś pojawia się na stage'u. Nie jest jednak w tak dobrym humorze jak poprzednio i z grymasem poirytowania przykładna mikrofon do ust.
Claudia: Co to ma być? To nie Wy tu ustalacie kto i kiedy walczy, tylko ja! Więc Nadya wstrzymaj konie do następnego tygodnia, bo to wtedy dostaniesz swoją szansę! A Ty Kelly, lepiej odpocznij i do końca wylecz wstrząs mózgu po walce na PPV! Jeżeli nie będziesz wstanie walczyć, zabiorę Ci tytuł!
> Kelly była zmieszana możliwością odebrania jej tytułu i nie zauważyła składającej się z boku Black. Nadya wymierzyła pięknego superkicka w głowę Kelly, która i tak już była po wstrząśnieniu mózgu. Jak wiśnia na torcie, Nadya podniosła pas do góry.
Claudia: Pokazałaś co swoje? Cieszy mnie to. A teraz zabieraj swoją półprzytomną koleżankę i wyjazd z mojego ringu! Czas powitać nową debiutantkę, która tuż po przerwie zmierzy się z lokalną zawodniczką i zaliczy debiut w dywizji kobiet! *pop*
REKLAMA.
<> Lucy Bennett Theme Song <>
> Lucy przy zerowej reakcji fanów, pojawiła się na stage'u. Charakterystycznie rozerwała koszulkę i rzuciła ją w tłum publiczności, jednak kamera rejestruje jak na tylnym planie koszulka wraca z powrotem na stage.
<> Arleen Autberry Theme Song <>
> Na arenie cisza, światła zmieniły kolor na czerwony, a debiutantka, całkowite przeciwieństwo Lucy, bez ogródek i pozowania zmierza w stronę rywalki. Zatrzymuje się przed ringiem, patrzy prosto w oczy przestraszonej Bennett, strzela karkiem i wchodzi do środka.
<<GONG!>>
Lucy idzie w jej stronę, ale Kick od Mrs. Submission. Wchodzi na narożnik i jest w powietrzu, ale otrzymuje Superkick'a od rywalki! 1...2... Kick-Out. Bennett wstaje i tauntuje. Czeka, aż Arleen wstanie, powoli się podnosi i kolejny raz Handle Driver (Rack Attack) 1...2... i Arleen odrywa barki. Lucynie wierzy, walka nadal się toczy. Debiutantka na kolanach zmierza do lin, a Lucy Bennett wściekle rzuca się na nią. Wykonuje kopnięcie w brzuch, Arleen wpada aż w narożnik! Lucy podnosi rywalkę w narożniku. Wyprowadza jej kilka mocnych ciosów w brzuch, wyciąga za rękę z narożnika i próba Short Arm Clothesline, ale Autberry robi unik i German Suplex! Wstaje z pomocą lin.
Odwraca się w stronę narożnika i Splash End (Sparkle Splash)! 1...2... Debiutantka Kick-Out'uje!! Fearless Women kłóci się z sędzią, publika skanduje: Women's Wrestling! Arleen podnosi się na kolana, a Lucy już biegnie w jej stronę, ale unik Mrs. Submission i It Might Hurt (Armbar) dla Bennett! Fearless Woman odklepuje!!!
HERE IS YOUR WINNER: ARLEEEEN AUUUTBERRRRY!
> Arleen wyturluje się z ringu, spokojnie i pewnie wraca na zaplecze po stoczonej walce. Zatrzymuje się na rampie, spogląda jeszcze raz na obolałą Lucy i z uśmiechem znika na zapleczu.
> Arenę spowija ciemność. Wszyscy dobrze wiemy, co to oznacza. słyszymy pojedyncze dźwięki gitary, fani przyjmują to głośnym popem. Mija kilka sekund i w środku ringu widzimy już naznaczonego światłem nowego mistrza Heavyweight, Osmunda Clarka.
"Sometimes I feel
Like I don't have a partner
Sometimes I feel
Like my only friend
Is the city I live in
The city of angels
Lonely as I am
Together we cry"
Witajcie... ja nazywam się Osmund Clark i jestem nowym, pierwszym w historii niekwestionowanym mistrzem tej federacji. Zanim zacznę moją przemowę, muszę zadać wam jedno, bardzo istotne pytanie... Who Want's To Follow, The Rambler!? cheer... Tak jak się spodziewałem, aby zebrać ku sobie poparcie i zaufanie ludzi, należy dokonywać rzeczy wielkich. Dla wielu niemożliwych. Tak stało się na Best of The Best. Po ciężkich zmaganiach z czwórką utalentowanych zawodników, moim ostatecznym rywalem został Drew Storm. Człowiek uznający siebie za Boga. Mimo ogromnych trudności udało mi się odnieść zwycięstwo. Co to oznacza? Czy pokonałem Boga? Nie. Storm był zwykłym człowiekiem. Silnym zarówno fizycznie jak i psychicznie. Szanuję go i dziękuję za tak wymagające wyzwanie. Jednak, wystarczy już patrzenia w przeszłość. Niestety, to co nas wszystkich czeka... Jest okropne. Ludzkość przez te wszystkie lata nie zdawała sobie z tego sprawy. Tym razem, mają bardzo mało czasu na ucieczkę. Zbliża się katastrofa. Wiem, że jest to bardzo zła wiadomość, która przyćmiewa moją dzisiejszą celebrację... Ale to musiało zostać powiedziane. Dzisiaj nikt nie ma prawa mi przerwać. Dzisiaj, następuje zmiana. Osmund Clark podejmuje nowe wyzwanie, którego celem jest dać przykład innym. Przykład na to, jak postępować w życiu. Jako że najwięksi przywódcy w historii zawsze stawiali czoła przeciwnością. Tak teraz ja, stojąc w tym ringu, czekam na rywala.
> Światło zapala się. Osmund odkłada gitarę, ściaga szal i kurtkę i kładzie pas na środku ringu. Jest pewien swojej decyzji. Kto odpowie na jego Open Challenge? Wciąż czekamy. Mija kilka sekund i słyszymy muzykę...
<> Ascendend Destroyers Theme Song <>
...Keitha Sharpa! Nie jest on jednak sam. Wszyscy trzej członkowie Ascended Destroyers kroczą powoli w stronę ringu. Sharp i Hero z poważnymi wyrazami twarzy przyglądają się mistrzowi, natomiast Da Silva wydaje się być rozbawiony całą sytuacją. Szyderczo uśmiecha się w stronę Clarka. Zawodnicy okrążają ring, wskakują na Apron. Przez chwilę obserwują mistrza, następnie Sharp i Da Sailva schodzą z ringu a więc rywalem Clarka będzie Paul Hero!
<<GONG!>>
Zawodnicy patrzą na siebie w skupieniu i powoli szykują się do zwarcia. Próba sił, Clark przepycha oponenta do narożnika. Hero w ostatniej chwili schodzi na bok i to mistrz ląduje w cornerze. Hero przytrzymuje rywala, sędzia dolicza do czterech i pretendent puszcza. Hero odchodzi kilka kroków i szeroko rozkłada ręce w geście rzekomej dominacji, na co publika odpowiada mu heatem. The Rambler nie daje się sprowokować, powoli podchodzi do przeciwnika i znów mamy zwarcie. Tym razem Clark sprytnie przechodzi za plecy oponenta, łapie go w Wasitlock i wynosi po czym silnie rzuca o matę! Nie ma dla ciebie miejsca w nowym świecie, ignorancie! Hero wciąż w parterze cofa się do lin, gdzie stoją jego towarzysze. Keith i Raphael wymieniają parę słów z Paulem. Hero wstaje i tym razem bardziej skupiony rusza na mistrza. Zwarcie i Hero natychmiastowo łapie przeciwnika w Headlock. Clark próbuje się wydostać, w końcu odpycha rywala. Clark rozpędzony odbija się od lin i rusza z Clotheslinem, Hero unika. The Rambler znów z próbą uderzenia ale Hero schyla się, robi ślizg i sam aplikuje świetny Dropkick na podnoszącego się Clarka! Mistrz chwieje się, Hero rusza na niego z serią ciosów w tułów. Clark sprowadzony do narożnika inkasuje kopnięcia. Hero cofa się a przy ringu Da Silva bije mu brawo. Paul rozpędza się i próbuje Stinger Splashu... unik! Trafia prosto w Turnbuckle, Clark łapie go zza pleców i aplikuje Belly-to-Back Backbreaker. Hero na macie trzyma się za plecy. Clark nie decyduje się na Pin ale dokłada Elbow Drop. Drugi Elbow Drop i trzeci! Teraz przypięcie, jednak Hero natychmiast Kick Outuje. Clark podnosi go w Headlocku, ale zauważa Da Silvę który kłoci się z Sędzią! The Rambler puszcza i kieruje się w ich stronę. Sytuacja opanowana, Clark wraca do rywala i nadziewa się na Gut Kick i do tego DDT! Liczenie: 1... i szybki Kick Out. Hero podnosi rywala i chwyta pod Suplex. Wynosi, jednak Osmund nie daje się pokonać i wraca na nogi po czym odpycha rywala, ten odbija się od lin i trafia na Pop-up Knee Strike! Do tego Clark kopie w brzuch, wynosi do góry i aplikuje Powerbomb! Pin: 1... 2... Nie ma 3! The Rambler od razu podnosi przeciwnika. Irish Whipuje w narożnika i rusza z High Impact Elbow Smashem. Znów odbicie od narożnika ale tym razem Hero wystawia nogę z kopnięciem. Hero wskakuje na drugą linę. Leci z Crossbody... udane! Nie! Clark robi przewrót w tył utrzymując rywala, cóż za siła! Próba Fallaway Slamu, jednak Hero ląduje na nogach. Snap German Suplex od pretendenta. Clark wstaje trzymając się za głowę i wraca co cornera. Hero rusza i zostaje przerzucony ponad linami. Próba uderzenia, jednak Clarka to nie zaskakuje, chwyta rękę przeciwnika i zaciąga nią o narożnik, to musiało boleć! Hero pada, Sędzia sprawdza jego stan co wykorzystuje Da Silva. Hiszpan wskakuje na Apron i krzyczy coś w stronę Clarka. Wściekły The Rambler rusza na Raphaela który od razu zeskakuje i szydzi sobie z mistrza. Do gry wraca Hero i rusza z Jumping Cutterem! Czy będzie sensacja? 1... 2... Nie ma 3! Wściekły rusza z pretensjami do Sędziego, który jednak nie ma zamiaru zmieniać zdania. Zdesperowany członek AD wchodzi na trzecią linę. Czeka aż rywal wstanie i leci z Diving Clotheslinem... Kontra! Clark w ostatniej chwili chwyta rękę rywala, oplata się nogami o jego tułów i aplikuje Judgement! (Kimura Lock) Hero nie ma jak się wyrwać, liny są daleko a Clark co raz mocniej zaciska uchwyt. Widzimy jak jego towarzysze zachęcają go do walki... Jednak on klepie! To jest koniec pojedynku, dzisiaj nie ma niespodzianki!
HERE IS YOUR WINNER AND STILL LoH UNDISPUTED CHAMPION: OOOSMUND CLAARK!
> Clark po raz pierwszy skutecznie broni tytułu. Sędzia podaje mu pas... Do ringu wchodzi reszta Ascended Destroyers, ale The Rambler w odpowiedniej chwili czmycha pod dolna liną i patrząc na ring kieruje się do wyjścia, wynosi tytuł w górę, czemu towarzyszy cheer publiczności. Sharp i Da Silva pomagają Paulowi wstać. Starał się, jednak to nie był jego wieczór... Co się dzieje!? Da Silva wymierza Low Blow Paulowi! Wynosi go w górę, Sharp rozpędza się od liny i mamy Spinebuster wzmocniony Eternal Law! (Claymore)... Hero wyeliminowany. Publika nie wie co się dzieje, jeszcze niedawno ci trzej walczyli razem ramię w ramię. Zadowoleni z siebie Raphael i Keith schodzą z ringu i pozostawiają w nim obitego Hero. Zmierzają już do wyjścia. W pewnej chwili jednak Da Silva zatrzymuje się. Z pomylonym wzrokiem wpatruje się w Sharpa... Łapie go za ramię, odwraca i aplikuje Superkick! Co się tu dzieje? Raphael wybucha niepokojącym śmiechem, podnosi niedawnego przyjaciela i wykonuje The Heart Burst! (Murphy's Law) na metalowe schody! Obija bezbronnego Keitha w parterze. Wbiegają sędziowie i powstrzymują Da Silvę, który z ohydnym uśmiechem spogląda na Keitha. Publika buczy na Hiszpana, jednak ten wydaje się wręcz czerpać z tego przyjemność. Tak kończy się piąty epizod Sin City.
0 komentarze: